Een gewoon persoon, één stuk

Als ik naar anderen kijk, begrijp ik steeds meer dat ik "nitakayakakse" ben.

Ik zal niet spotten met het meisje met overgewicht, een vertegenwoordiger van oosters bloed of een man met blauw haar. Ik zal mijn eigen smaak en voorkeuren niet opleggen aan mijn vrienden. Ik zal een vriend niet vertellen dat haar muziek rotzooi is of dat ze allerlei onzin leest. Ik zal mijn vriend niet vragen waarom ze geen haast heeft om moeder te worden.

Ik zal niet huichelen, te zuigen aan degenen die nuttig zijn voor mij en kleineren degenen die mij niet voordelen opleveren. Ik zal niet naar een paar lesbiennes staren en ze dan bespreken. Ik zal de berichten van vrienden niet negeren om zichzelf te laten gelden. Ik zal geen kat hebben tenzij ik zeker weet dat ik haar mijn hele leven kan verzorgen. En het kind niet op, als ik niet hun eigen huis, hun inkomen en mogelijkheden om een ​​eigen groeien. Ik wil niet splitsen om te adverteren op de deur, niet Naor bij de ober, de auto niet te blokkeren van de deur ...

Je zult zeggen: "Maar je bent een gewoon persoon!" Ja, maar waarom ontmoet ik dan mensen zoals ik, zo zelden?