Hallo, ik ben een kindervrije vrouw van 32 jaar oud. En zadalbali me Childhead. Ja, ik ga in geen geval baren en ik kan er niet tegen dat alle vormen van reproductief geweld, en zelfs generalisaties zoals "kinderen zijn geluk" of "de kinderen van andere mensen". Maar deze mensen begrijpen het nog steeds niet.
Ja, veel ouders denken helemaal niet aan anderen, gedragen zich walgelijk en brengen kinderen slecht op, als ze überhaupt naar voren komen. Maar dit is geen excuus om uw houding tegenover hen over te dragen aan hun kinderen! Haat voor dergelijke weerloze wezens is in principe geen eerbied voor een volwassen persoon die beweert iemands respect te hebben. Afschuw en irritatie kunnen volledig worden begrepen, maar haat is, om het zachtjes gezegd te zeggen, mislukt.
Ik zal natuurlijk weggaan van een meisje dat zwanger is geworden of onlangs is bevallen. Maar ik zal niet beginnen, zoals sommigen, mentaal of in een gesprek om haar beledigende bijnamen te geven, zoals "zeugen" of "broedmachines". Ik ben gewoon overstuur dat belangen niet meer samenvallen. En als de relatie echt goed was, dan zal ik wachten tot mijn vriend opnieuw geïnteresseerd raakt in iets anders dan het moederschap.
Ik kom niet voor een wandeling of bezoek, als ik erachter kom dat er tenminste één kind zal zijn. Maar zelfs in mijn gedachten zal ik kinderen "vyserkami", "larven" en andere nare woorden niet noemen. Als iemand niet walgelijk is van geschreeuw, zijn luiers met luiers en andere ongemakken, die echt veel zijn van kinderen, en het zien van een kind, zelfs kalm en puur, alleen hun probleem.
Ja, ik geloof dat jonge kinderen hebben geen plaats in een café, in aanvulling op het gezin en in de bioscoop, in aanvulling op de kinderen sessies evenals oudere kinderen, maar ongemanierd. Ouders die de tweejarige kind mee op een tour van de grot (waar hij meerdere malen luid en weende, en in de grot door de regels kan niet schreeuwen), allemaal verdienen speciale schaamte. Kinderen onder de leeftijd van de rede moet worden onderwezen anderen niet te storen, en excuses hoort hier niet te zijn. Maar de schreeuwende peuter in een winkel of het openbaar vervoer, zal verdraag ik in stilte en zonder pretentie, want hier heb ik niet meer rechten hebben dan hun ouders, met inbegrip van morele.
Borstvoeding geven buiten het huis is ook geen universeel kwaad, als je dit doet, afstand nemen van mensen en jezelf bedekken met een speciale mantel. In het park, op het station of op de luchthaven is dit bijvoorbeeld heel acceptabel. Het is beter om rustig onder de mantel of zelfs zonder te smakken, dan over de hele kamer te tranen: het is niet eenvoudiger om te kijken dan om je oren te muilkorven.
In het algemeen, verdriet-ouders en hun slecht opgeleide kinderen, natuurlijk, zadolbali, maar agressieve, inadequate haters zadolbali niet minder.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten