Naar het verhaal " Over gasten en inwoners van de hoofdstad " wil ik nog iets toevoegen. Ik was gevoelig voor de trots van sommige mensen op de geboorteplaats. De "radicale" Moskovieten zijn hier ongetwijfeld bijzonder prominent. Trouwens, ik heb nog nooit zo'n domheid gehoord in een ander land ter wereld. Er zijn geen "inheemse" New Yorkers, Amsterdam of Parijzenaars. En niemand is geïnteresseerd in waar uw moeder precies is bevallen en in welke stad uw eerste verblijfplaats was.
Natuurlijk kun je blij zijn dat je geluk hebt om geboren te worden in een stad met een lange geschiedenis, of in een prachtige bergachtige omgeving, of op het strand. Maar het sleutelwoord is hier "geluk". U persoonlijk hebt absoluut niets gedaan om een "radicale" Moskoviet te worden. Omgekeerd kan een persoon niet worden beschuldigd geboren te zijn en zijn jeugd doorgebracht te hebben in de niet zo welvarende stad of wijk.
De woonplaats van de ouders is op geen enkele manier de verdienste van de persoon zelf. En het is vreemd om trots te zijn op wat je per ongeluk hebt gekregen. Je kunt trots zijn op een goede opleiding, succes in je carrière en sport, speciale kennis, een interessante hobby of je familie. Over het algemeen alles dat je zelf hebt gemaakt en gebouwd, met je eigen kracht, geest en handen. En als mensen zijn trots op een verblijfsvergunning van hun ouders, dan is de indruk dat zij persoonlijk in mijn leven waren, zijn niet iets waardevols of menselijkerwijs goed gedaan, dan echt om trots op te zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten