En ik werd verzand door functionarissen die absoluut niet vooruitdenken en leven volgens het principe van "na ons, hoewel de zondvloed."
Voorbeeld nummer 1. De bouw van de metro in St. Petersburg slipte altijd. Het is duidelijk dat de metro op een gesloten basis is gebouwd en niet van de buitenkant weg graaft, zoals in Moskou. Maar tegelijkertijd willen de autoriteiten de metro niet plannen. Dat dwong hen om naar het WK te gaan om verschillende stations in de buurt van het stadion te bouwen - ze zullen natuurlijk worden gebouwd, maar alle resterende plannen - voor het verre 2025 jaar. En misschien wordt zelfs een oneindig aantal keren overgedragen, zoals vaak gebeurt. We bouwen geen metro voor bewoners, we bouwen een metro voor de president, omdat hij heeft besteld, en niet omdat de bewoners dat willen. Op dit moment zijn er nieuwe gebieden in opkomst, de metro waarin, volgens de huidige plannen, pas in 2048 verschijnt. Wel, rekening houdend met het voortdurende uitstel van voorwaarden - zo veel in de volgende eeuw. En mensen moeten nu op de een of andere manier leven!
Voorbeeld nummer 2. Dichtbij de territoriale grens groeiden verschillende "dorpen" van de Leningrad-regio met hoogbouw en een groot aantal mensen op. Natuurlijk kunnen de autoriteiten van de regio Leningrad fysiek niet zo'n groot deel van de bevolking van dienst zijn, maar ze willen deze dorpen niet in de status van steden opnemen en opnemen in St. Petersburg. Omdat het aandacht is! - "Poging tot territoriale integriteit van de regio Leningrad en separatisme." Dat wil zeggen, toen Moskou een "rok" genaaid zodat Moskou begon te grenzen met de Kaluga-regio, alles was prima, en alleen in de regio Leningrad is separatisme. Het gebeurt niet!
Voorbeeld nummer 3. Anders dan in hetzelfde Moskou, waar openbaarvervoerroutes regelmatig veranderen door de opening van nieuwe metrostations of veranderende verkeersstromen, heerst stabiliteit in Sint-Petersburg. Er zijn tientallen niet-rendabele routes, omdat niemand er genoeg aan heeft om ze te veranderen, bijvoorbeeld om een beetje verder te beginnen, naar nieuwe microdistricten of de route enigszins te wijzigen. In St. Petersburg volledige "stabiliteit", meer bepaald stagnatie en gebrek aan verandering. Maar privé-cursisten kunnen gemakkelijk van route veranderen, wat erg handig is voor de bewoners. En sociaal vervoer huilt - ze zeggen, waarom mensen daar niet heen gaan, laten we de prijzen verhogen. En omdat mensen je stabiliteit niet nodig hebben, is het belangrijk dat ze in een moderne stad wonen en gelijke tred houden met de tijd. Vervoersvoorkeuren zijn veranderd - verander routes, dienstregelingen, vervoer en huil niet.
En, natuurlijk, vanwege het gebrek aan verandering in overheidslichamen, leven we in een stilstaande stad. Omdat "stabiliteit", omdat ambtenaren absoluut niet denken aan vandaag, niet nadenken over de gevolgen van de gemaakte beslissingen en absoluut niet kunnen plannen. En het is heel triest. Ik wil naar Moskou - het is levendiger en moderner.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten